ببین خیلی عجیبه که تو از یه جایی از یه روزی از یه لحظه ای به بعد فقط یه راهو جلو روت ببینی و اون راه فقط و فقط یه ته داشته باشه و اونم موفقیت و آرزوهای تا دیروز دست نیافتنی ت باشه.خیلی عجیبه. و من تو اون راهم. گفتن اینکه راه سختیه یا خیلی باید قوی باشی یا من شاید نتونم و زورم نرسه احمقانه ست. چون دیگه چی تو زندگی بیشتر از این میتونه بیارزه؟ که ادم بخواد واسش بونه بیاره. ولی چن روزه که احمق شدم. سختیا داره عذابم میده. چون این بار راه فراری ازشون ندارم. من مجبورم این راهو برم. مجبورم ک موفق شم. و جا زدنای همیشگیم فرارای همیشگیم اینبار به کارم نمیاد. اینه که فشارو چن برابر میکنه. اینبار شوخی بازی نیس که مث همیشه زیرسیبیلی دس پاشکسته بگذره اینبار واقعا باید از پسش بربیام. اینبار واقعا نباید به کسی تکیه کنم. اینبار واقعا نباید بندازم گردن کسی حتی اگه واقعا طرف تقصیر داره. بچسبد به: من یه دچارم

اندیشه را رها کن و دل ساده شو تمام
چون روی آینه که به نقش و نگار نیست
چون ساده شد ز نقش،همه نقش ها در اوست
آن ساده رو ز روی کسی شرمسار نیست

مولانا

اندیشه را رها کن و دل ساده شو تمام
چون روی آینه که به نقش و نگار نیست
چون ساده شد ز نقش،همه نقش ها در اوست
آن ساده رو ز روی کسی شرمسار نیست

مولانا

توی پلیر آهنگاییم که تگ ژانرشون blues بود رو پیدا کردم و دیدم که بله! Addicted انریکه سبک بلوزه. و خب واقعا چی بهتر از این آهنگ.

+ "خوب شد" همایون شجریانم ژانرش خورده بلوز. نمیدونم تا چه حد میتونه درست باشه.

بچسبد به: مُسَکِّن